Alleen gaan kamperen in het zuiden van Frankrijk, het leek me een paar maand geleden een fantastisch plan. Eens even helemaal op mezelf zijn en niets moeten. Gewoon lekker op een bankje zitten naast een paar gerimpelde Franse opa’s, leven op stokbrood en kaas (én wijn!), uren zitten lezen op een verlaten strandje, afkoeling zoeken in het meer, …. Het leven op z’n best dus. Maar ik zou mezelf niet zijn, mochten er de laatste weken niet een aantal bedenkingen in mijn hoofd rondflitsen.

Bedenking 1: wie gaat in godsnaam mijn rug insmeren? Geen overbodige bedenking voor iemand die op haar eentje de zonnecrème-industrie draaiende houdt. Ik had natuurlijk al bedacht dat ik het aan een vriendelijke medekampeerder zou kunnen vragen maar dan ben je natuurlijk wel altijd afhankelijk van iemand anders. Ik zou het ook gewoon zelf kunnen doen, al durf ik niet uitsluiten dat mijn arm halverwege in de kramp schiet en ik de rest van de vakantie rondloop met een smeerblessure. Gelukkig biedt Google hét antwoord in de vorm van volgend filmpje: creatieve en soms geniale manieren om je eigen rug in te smeren. Alvast één probleem minder…

Bedenking 2: wie gaat die dikke spin vriendelijk de uitgang van mijn tent wijzen? Heel leuk, al dat gekampeer in de natuur maar de kans dat er vieze beesten in mijn tent kruipen, lijkt me vrij reëel. In het verleden heb ik al eens een hagedis in de tent gehad, wat op zich niet zo vies was. Maar het beestje terug naar buiten krijgen (en niet in mijn slaapzak) was toch een hele uitdaging, zelfs met twee. Laat staan dat ik de achtervolging alleen moet inzetten.

Bedenking 3: is het fysiek wel mogelijk om in je (niet zo grote) eentje een grote tent op te zetten? Of vraag ik beter direct al hulp, kwestie van mezelf niet nodeloos belachelijk te maken? Ik ben al niet zo superhandig en bovendien ontbreekt elke vorm van technisch inzicht van hoe zo’n tent in elkaar zit. Soit, ik denk dat ik eens zal beginnen met het bekijken van het instructiefilmpje op Youtube (een keer of vijfendertig).

Bedenking 4: wat ga ik in godsnaam doen als het hele dagen regent? Ja, ik heb al eens stiekem naar het weerbericht gekeken en nee, het ziet er niet zo denderend uit. Ideaal voor mijn zonnecrèmeprobleem, dat wel.  Iets minder ideaal qua dagbesteding. Met z’n tweetjes in de tent luisteren naar het getik van de regen is nog enigszins romantisch te noemen. Alleen in een tent liggen wachten tot die regen ophoudt, valt volgens mij eerder onder de categorie ‘zielig’.

Bedenking 5: hoe zit dat met eenzaamheid? Ik snap dat er mensen zijn die maandenlang rondtrekken in hun eentje en die dat fantastisch vinden maar ik vrees dat ik zo niet ben. Ik ben heel graag alleen maar vooral als ik weet dat ik de volgende dag weer onder de mensen kan zijn. En het feit dat je je ervaringen niet kan delen met iemand, lijkt me soms wel wat lastig. Hoera voor het afschaffen der roamingkosten! En sorry alvast voor de mensen die ik ga binnenkort ga overstelpen met zonnige vakantiefoto’s ;-).

Los van bovenstaande bedenkingen heb ik er nog steeds heel veel zin in! Ik ga ook naar dezelfde camping van vorig jaar dus ergens geeft dat me wel een gerust gevoel, dat ik weet waar ik terechtkom. Aan mij is er toch echt geen avonturierster verloren gegaan :-).