Hier en daar zie je hem alweer eens opduiken: de Sint en z’n (al dan niet zo) zwarte pieten. Hoog tijd dus om al die brave kindertjes weer aan het werk te zetten en een mooie brief te laten schrijven aan Sinterklaas. De tijd dat ik dit mocht doen, ligt al ver achter mij maar toch herinner ik het mij nog levendig. Op een mooie namiddag ergens in november zette mijn mama mij aan tafel met een hele berg reclamefolders (tergelijkertijd ook de enige keer in het jaar dat die nuttig bleken te zijn). Ik knipte en plakte alsof het een lieve lust was en stelde zo mijn verlanglijstje samen. Wat een heerlijkheid was me dat! Met ouder te worden, leer je dat het niet altijd zo gewenst is om vanalles en nog wat te willen. Heb je het wel nodig? Is het niet te duur? Maar vandaag trek ik mij daar eens niets van aan. Vandaag ga ik ongegeneerd alle (digitale) reclamefolders na en verzamel ik alles wat ik wil. Niet omdat ik het nodig heb, maar omdat het voor deze ene keer niet erg is om een willer te zijn.

Ik las trouwens ergens dat er elk jaar 200 000 brieven worden verstuurd naar de Sint en dat er voor die gelegenheid mensen aangeduid worden die fulltime bezig zijn met het openen en beantwoorden van al die brieven. Hoe leuk is dat! Wie weet stuur ik onderstaand lijstje wel op naar de Sint. Ik ben tenslotte een heel braaf meisje geweest dit jaar…

interieur

Liefste Sint,

Ik behoor dan misschien niet meer tot uw belangrijkste doelgroep maar ze zeggen toch altijd dat je maar zo oud bent als je je voelt? Wel, na het samenstellen van mijn verlanglijstje voel ik me weer even een enthousiaste 8-jarige. Hieronder nog even wat toelichting bij mijn lijstje:

? Sony FE 50mm F1.8: sinds dit jaar volg ik een cursus fotografie en dat bevalt me nog meer dan ik verwachtte. Graag deze nieuwe lens om nog mooiere foto’s te maken. 

Bril van Ace and Tate: ooit had ik een hippe bril, dat vond ik zelf althans. Jaren later is dat hip niet zo hip meer en wordt het hoog tijd om weer eens een nieuw model aan te schaffen. Ik zie al een tijdje reclame van Ace and Tate brillen en vind ze qua prijs heel goed meevallen (toch ook niet onbelangrijk voor u, he Sint?) en ze hebben hele mooie designs. Al weet ik niet welk soort brillenhoofd ik heb, misschien voor de zekerheid direct een aantal modelletjes door de schoorsteen gooien?

? Tafellamp van The House Doctor: niets gezelliger in deze donkere tijden dan ’s avonds in de zetel ploffen met een goed boek, een lekker drankje en gezellig sfeerlicht. Deze lamp zou dan ook perfect staan in ons interieur.

Oversized sweater: een absolute musthave voor onze gigantisch koude winters (kuch) hier in België. Ik wil daar gewoon helemaal inkruipen en er pas in de lente weer uitkomen. 

Zwarte Chelsea boots: er was een tijd dat ik schoenen zonder hak resoluut iets voor bejaarde mensen (of kinderen) vond. Nu is het dus zover, ik durf luidop te zeggen dat (sommige) ‘platte’ schoenen comfortabeler zijn dan (sommige) schoenen met hak. Hoe elegant mijn kuiten en bovenbenen er ook uitzien met een hakje, deze winter ga ik voor plat. Geen evenwichtsoefeningen op de Gentse kasseien meer, geen hakken meer die blijven vastzitten in roosters en niet meer op mijn gezicht gaan als ik bevroren opritten afglibber met een doos tomatensoep in de hand (true story).

Goudkleurige taartenschotel: de Martha Stewart in mij zou liefst elke zondag verse taarten willen bakken met vers geplukt fruit uit de tuin die ik dan kan serveren op deze gouden schotel terwijl ik overladen word met complimenten over mijn bakkunsten. Helaas gaat het in de realiteit net iets anders. Meestal ben ik op zondag te lui om culinaire activiteiten te verrichten, laat staan deze dan nog mooi te serveren! Desondanks zou deze schotel de schijn toch nog een beetje kunnen ophouden.

Dekbedovertrek: hier komt mijn huishoudelijke kant dan weer wel naar boven: ik heb een zwak voor mooi opgemaakte bedden en probeer het bedlinnen ook wat aan te passen aan het seizoen (en ja, ik heb ook een kerstdekbedovertrek ?). Echte winterse, flanellen dekbedovertrekken heb ik nog niet niet genoeg dus graag zo’n exemplaartje.

Vaas: uit principe krijg ik van meneer Ginger nooit bloemen (steunbetuigingen zijn steeds welkom), maar deze vaas vond ik toch wel heel leuk! En als geëmancipeerde vrouw koop ik wel m’n eigen bloemen, dikke puh!

Blue Stafford pup: moet ik hier nog uitleg bij geven? Volgens mij past die ook keigoed in ons interieur én bij onze twee andere sloebers Gin en Guus, die volgens mij al staan te popelen om respectievelijk mama en tante te worden. 

Tot zover, lieve Sint, mijn verlanglijstje. U ziet, ik ben nog vrij bescheiden gebleven en heb gedacht aan uw portomonnee en aan de werkomstandigheden van uw pieten: geen grote, zware cadeaus waar ze zich een hernia aan tillen, gewoon wat kleine geschenkjes en iets op vier wiebelige pootjes dat ze niet eens hoeven te dragen. En ik ben ook helemaal niet zo moeilijk, mocht u er niet raken op 6 december, dan mag u ook gerust eens vroeger passeren. Mijn schoentje zal klaarstaan. 

Veel liefs,

Liesbeth